Sunday, October 4, 2009

Goodbye, Matt...





Goodbye, Matt...
Your family and friends will miss you.


Minsan magkakataon na mapupuno agad ang jeep na sinasakyan ko. Buti na lang maaga ako nakasakay, naiisip ko madalas. Madalas, hindi ko namamalayan ang mga kasabay ko, may iba’t ibang pagkatao; may iba’t ibang kwento sa buhay. Na kapag hindi mo pinansin, palilipasin mo ang magandang pagkakataon para makilala ang isa sa mga taong magbabago ng buhay mo.

Nakilala ko si Matt noong August 2008. Pinakilala siya sa akin ng isa kong kaibigan, sa isang event sa Makati. At mula noon, naging mabuting magkaibigan na kami. Kahit pa minsan dinadaan niya ako sa asar dahil malaki daw tiyan ko kakakain.

Nakilala ko din ang ilan niya pang mga kaibigan at katrabaho. Doon ko nakilala ko sinu talaga si Matt. Masayahin, pasaway kung minsan, pero mabait sa lahat ng nakapaligid niya. Marunong makitungo sa iba at kayang dalhin ang sarili kahit mag-isa lang siya.

Hindi pa rin ako makapaniwalang nung isang buwan lang, magkasama kami nanunuod ng sine kasama ang Nanay at kapatid niya. Pinipilit niya pa si Abet na ilibre siya. Dinadaan sa biro ang lambing. Dinadaan sa kulit ang pagpaparamdam na importante ka sa kanya. Kaya naman maraming nagmamahal sa kanya.

Dahil sa kanya, napalapit ako lalo kay Chris. Kay Abet. At kay Tita Marie, na nakakasama naming tuwing Linggo.

Hindi ko napapansin na sandali lang pala ang itatagal niya sa byahe. Matagal tagal ko na rin siyang nakasabay kaya inisip kong kahit lumingon ako sa labas ng jeep, nariyan pa din siya. Makikinig, makikipagkwentuhan.

Sa isang taon na naging magkakilala kami, marami na din kaming pinagdaanan. Kahit na noong naging magkaibigan na lang kami. Si Matt ang saksi sa mga problema ko. Na kahit nadadamay ko siya, mahaba ang pasensya niya para intindihin ang pinagdaraanan ko.

Hanggang ngayon hindi ako makapaniwalang wala na ang taong babati sa akin ng “Hi Jamu. Good Morning!”

Hanggang ngayon, hindi ako makapaniwalang wala na ang taong bumibili ng flat tops para sa akin tuwing magkasama kami. Wala na ang taong kasama ko kumain ng tapsilog sa may Magsaysay. Wala na ang taong bumibili ng pandesal tuwing umaga pagkagaling sa trabaho para may kakainin ako bago pumasok sa opisina.

Kung pwede lang patagalin ang oras na kasama kita sa byahe, kaso hindi. Wala sa akin ang kontrol.

Kay Chris na laging nariyan para sa amin ni Matt kahit na naiipit na siya sa gitna minsan, maraming salamat.

Kay Abet na handang tumulong kung kailangan, tutuparin natin ung usapan nating 3 kahit dalawa na lang tayo. Magsasama tayo ng marami para mas masaya.

Sa mga magulang ni Matt, maraming salamat dahil tinangap nio ako at ang gma kaibigan namin ng buo. Masaya ako na nakilala ko si Matt, at nakilala ko kayo.

Sa Itaas na naging dahilan kung bakit nangyari ang lahat. Maraming salamat dahil kahit sandali, ibinahagi nio sa akin, sa amin si Matt.

Matt, madaya ka. Sabi ko wag muna at ako ang mauuna. Dahil sa’yo, mas naintindihan ko ang mga importanteng bagay sa mundo. Dahil sa’yo, nagbago ang buhay ko. Naging mas maayos. Katulad ng pangako natin noon sa isa’t isa, walang kalimutan.

Natutunan kong saglit lang ang itinatagal ng bawat isa. Kailangang maging bukas ang sarili para sa magagandang pagkakataon. At kahit anong pilit na isakay ang mas maraming tao, kailangang may bumaba muna para may makasakay na bago. Bago na kayang baguhin ang buhay mo, katulad ng sinundan niya.


7 comments:

Cloud said...

*hugs*

hes in a better place now. i pray for you and all the loved ones he left behind. im sure hes watching all of you!

Godbless you and his soul.

rudeboy said...

Hello.

You don't know me and I don't know you, but nevertheless, I would like to extend my condolences for your loss.

Words are cold comfort at times like these, but I will say a prayer for your friend Matt. And for you, as well.

"Any man's death diminishes me, for I am involved in Mankind." - John Donne

AC said...

Hi JM, he's in your side. Cry out loud. Release your emotions so he'll know how much he's dear to you. Ingatz! - AC

nmagz said...

hi,

im sorry for your lost, but he's in a better place now :)

just smile po and take care always

nonie :)

Anonymous said...

hi,

I'm just one of the lurkers around your site and we're also online friends in multiply. nevertheless we aren't really connected to each other if not for these online intricacies.

Please accept my sincerest and utmost condolences on your loss. He is in a better place now, as he is always inside your heart... I pray for you and everyone that he has left behind...

Godspeed and Take care...

Jinjiruks said...

we don't know each other, but i feel for you. nakabasa na naman ako ng ganito and still made me cry again. pag masyadong attached na kasi sau isang tao. masakit na pag nawala na ito.

Leon Koh said...

like your blog, but no more updates?

Related Posts with Thumbnails
 
;